Από τότε που ήμουν παιδάκι άκουγα πολύ συχνά στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση κάποιο ρεπορτάζ για μια νέα, πρωτοποριακή μέθοδο που υποσχόταν θεραπεία για τον καρκίνο. Αν και έχει προοδεύσει εκπληκτικά η ιατρική επιστήμη τα τελευταία 50 έτη που ζω, ο καρκίνος εξακολουθεί να είναι στη δεύτερη θέση παγκοσμίως ως αιτία θανάτου, με περίπου το 17% των νεκρών στη Γη να έχει φύγει από τον «ακατανόμαστο», όπως τον έλεγε η συχωρεμένη η γιαγιά μου.
Ολοι μας έχουμε βιώσει στο πολύ στενό μας ή στο πιο ευρύ μας περιβάλλον τις συνέπειες από τη νόσο, με τους περισσότερους- κυρίως από εμάς, τη μεγαλύτερη γενιά- να έχουμε ζήσει από κοντά τον μαρασμό ενός τουλάχιστον αγαπημένου μας προσώπου που έσβησε από αυτό τον λόγο.
Ομως η είδηση, που είχε προαναγγελθεί στους επιστημονικούς κύκλους πριν από τέσσερα χρόνια, με την έναρξη της πανδημίας του κορονοϊού, πλέον έσκασε με πάταγο πριν από λίγες ημέρες και πραγματικά φέρνει τεράστια ανατροπή στη μάχη κατά της θανατηφόρας καρκινικής ασθένειας: η mRNA τεχνολογία που ανακαλύφθηκε το 1961, αναπτύχθηκε κατά τη δεκαετία του ’90, εξελίχθηκε από τις φαρμακευτικές εταιρίες στις αρχές του 21ου αιώνα και μπήκε με φόρα στη ζωή μας λόγω του κορονοϊού και της δραστικότατης αντιμετώπισής του μέσω αυτής, πλέον χρησιμοποιήθηκε στον πρώτο άνθρωπο για να θεραπεύσει τον καρκίνο στον πνεύμονά του! Εναν από τους πιο θανατηφόρους τύπους της νόσου, που αποτελεί περίπου το 12% των περιπτώσεων.
Ο 67χρονος Βρετανός που έκανε το mRNA αντικαρκινικό εμβόλιο είχε αρχίσει ήδη χημειοθεραπείες, αλλά του ήταν ιδιαίτερα επώδυνες ως διαδικασία, και ευελπιστεί να ευοδώσει η αντιμετώπιση με το εμβόλιο. Προσωπικά είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος, επειδή έχω μελετήσει σε βάθος την τεχνολογία mRNA, ως επιστήμονας των θετικών σπουδών που είμαι, και θα τολμήσω και μια πρόβλεψη: Θεωρώ ότι θα συντριβεί ο καρκίνος μέσω των mRNA εμβολίων τα επόμενα 15 έτη και θα αποτελεί ως αιτία θανάτου κάτι λιγότερο από το 3% παγκοσμίως (από 17% που είναι σήμερα). Η επόμενη γενιά θα αντιμετωπίζει τέτοιες περιπτώσεις ως κάτι πολύ απλό και καθόλου καταστροφικό, σε αντίθεση με εμάς.
Το μόνο που μας μένει ως κοινωνία είναι να αντιμετωπίσουμε με συμπόνια τους εγγενείς φόβους συνανθρώπων μας απέναντι στα mRNA εμβόλια, αν και είμαι σίγουρος ότι, μπροστά στον κίνδυνο του θανάτου από τον καρκίνο, θα πειστούν πολύ πιο εύκολα από τις περιπτώσεις παραλυτικού φόβου που είχαμε με τον πιο ανώδυνο κορωνοϊό.
Τί θράσος έχετε; Πραγματικά, τί θράσος;;;
Θα σας θυμόμαστε όλους εσάς τους «επαΐοντες».